ΙΑΤΡΕΙΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΙΛΙΟΥ
Πληθωρισμός
Είναι μια οικονομική έννοια που έχει σαφώς πολιτικό και κυρίως κοινωνικό περιεχόμενο.
Περιεχόμενο που καθίσταται σαφές ως προς την κοινωνική του διάσταση γιατί φτωχοποιεί εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο αλλά και στην ''πλούσια'' Ευρώπη.
Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη της Eurostat η Ελλάδα κατέχει την θλιβερή επίδοση της τρίτης χώρας στην Ε.Ε σε ποσοστό του πληθυσμού που βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού για το 202.
Προηγούνται η Ρουμανία με 34% και η Βουλγαρία με 32%.
Η Ελλάδα ακολουθεί δρομέως με το 28% των κατοίκων της να βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας.
Στο ίδιο ποσοστό βρίσκεται και η Ισπανία ενώ ο μέσος όρος των 27 μελών της ΕΕ είναι 21,7%.
Με άλλα λόγια εκατό εκατομμύρια άνθρωποι! - στην ΕΕ των 500 εκατομμυρίων - ζουν στο κατώφλι της φτώχειας ή και κάτω από αυτό.
Σε αυτή την άκρως προβληματική κατάσταση της παγκόσμιας οικονομίας παρουσιάζεται και το ''τζίνι'', ο καπιταλιστικός εφιάλτης, παλιός ''γνώριμος'' του καταρρέοντος καπιταλισμού, ο πληθωρισμός.
Οι συνέπειες του πληθωρισμού - ως ποσοστιαία αύξηση των τιμών, των εμπορευμάτων και των υπηρεσιών είναι οι ακόλουθες : μείωση της κατανάλωσης, της παραγωγής και των επενδύσεων, μείωση των εισοδημάτων, αύξηση της ανεργίας και των επιτοκίων.
Για πάνω από 30 χρόνια ο καπιταλισμός φαινόταν ότι πέτυχε να αντιμετωπίσει την απειλή του πληθωρισμού. 'Ότι είχε βρει το ''κουμπί'' για την συγκράτηση του πληθωρισμού.
Ο πληθωρισμός όμως, επιστρέφει και έτσι αποδεικνύεται ότι είναι δομικό προϊόν της καπιταλιστικής φύσης.
Η καπιταλιστική τάξη δεν προσεγγίζει τον πληθωρισμό ως δομικό στοιχείο του καπιταλισμού.
Παραβλέπει ως αιτία του πληθωρισμού την άναρχη και παρασιτική του φύση.
Ουσιαστικά ''εξετάζει'' τον πληθωρισμό από την άποψη των αφορμών που προκαλούν την εμφάνισή του.
Δηλαδή την αύξηση της προσφοράς χρήματος μέσω των Κεντρικών τραπεζών, την αύξηση της κοινωνικής ζήτησης στην αγορά των εμπορευμάτων και την αύξηση του κόστους παραγωγής όπου συμπεριλαμβάνεται η αύξηση των τιμών των πρώτων υλών.
Οι αστοί οικονομολόγοι εκτιμούν πώς είναι ''πρόσκαιροι'' οι παράγοντες που οφείλονται δήθεν στην αύξηση της ζήτησης από το λόκ ντάουν δύο χρόνων της παγκόσμιας οικονομίας.
Αυτό όμως έχει σχέση με το γεγονός εκμετάλλευσης των συνθηκών για καπιταλιστική κερδοσκοπία
Καπιταλιστική κερδοσκοπία στον τομέα της ενέργειας με την τεράστια ανατίμηση του φυσικού αερίου λόγω μειωμένης προσφοράς επειδή έκλεισε η στρόφιγγα της Gazprom που προμηθεύει το 40% των αναγκών της ΕΕ.
-Η κατά πολύ αύξηση για κερδοσκοπικούς λόγους ακριβότερη τιμή του υγροποιημένου φυσικού αερίου [LNG].
-Η αύξηση των τιμών του πετρελαίου που δεν δικαιολογείται από την αύξηση της ζήτησης που υπερέβη τα 120 δολάρια το βαρέλι.
-Ένας άλλος παράγων που οδηγεί σε άνοδο της τιμής της ενέργειας είναι η κερδοσκοπική αύξηση της τιμής των δικαιωμάτων εκπομπής ρύπων.
-Σημαντικό ρόλο παίζει και η αύξηση της μεταφοράς εμπορευμάτων όπου παρατηρήθηκε αύξηση της ενοικίασης των κοντέινερ από 1500 δολάρια σε 14.000 δολάρια.!
'Ως εκ τούτου παρά το γεγονός ότι οι αστοί προσπαθούν να είναι καθησυχαστικοί όσον αφορά την διάρκεια του πληθωρισμού η κερδοσκοπικής φύσης ανατίμηση στην ενέργεια και την μεταφορά έχει μεταφερθεί ήδη στα τρόφιμα.
Αυτή η ''πρόσκαιρη'' αύξηση των τιμών δεν βρίσκει σύμφωνους όλους τους αναλυτές του συστήματος.
Ο ιστορικός της οικονομίας Νάιλ Φέργκιουσον αναφέρει σαν πρόβλεψη:
''...Ο πληθωρισμός θα μπορούσε να επαναλάβει την πορεία που είχε στο τέλος της δεκαετίας του 1960 και η οποία έβαλε τα θεμέλια για σταθερά υψηλό πληθωρισμό κατά τη δεκαετία του 1970.....υποστήριξε ότι, καθώς οι πληθωριστικές πιέσεις εντείνονται ως αποτέλεσμα τού ότι οι κυβερνήσεις και οι κεντρικές τράπεζες αντέδρασαν στην πανδημία όπως και στην κρίση του 2008, δημιουργείται ένα ''κοκτέιλ φόβου'', το οποίο φέρνει στο προσκήνιο φαντάσματα περασμένων δεκαετιών, όταν τη δεκαετία του 1970 φτάσαμε στον στασιμοπληθωρισμό''.
Ο πληθωρισμός όμως ως σύμπτωμα της ιστορικής και αξεπέραστης κρίσης του καπιταλισμού έχει την δική του απρόβλεπτη ''λογική''.
Τι σημαίνει αυτό?
Το αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται τον κάνει να λειτουργεί ως πυροσβέστης και να ρίξει νερό στην φωτιά.
Δυστυχώς για αυτόν όμως αντί για νερό ρίχνει .....βενζίνη.
Δημιουργεί τις συνθήκες κοινωνικής, επαναστατικής αναταραχής.
Εν προκειμένω η ......βενζίνη είναι η τεράστια ποσότητα χρήματος που έχει ρίξει - υπερβαίνει τα 24 τρισ. δολάρια - από το 2020.
Ποσότητα χρήματος που δεν αντανακλά πραγματικές αξίες και δημιουργεί τους όρους του τρέχοντος πληθωρισμού παγκόσμια στον οποίο συμμετέχει και η αύξηση του κόστους παραγωγής [ενέργεια, πρώτες ύλες]. Ταυτόχρονα δευτερευόντως έρχεται και η πραγματικά πρόσκαιρη αύξηση της ζήτησης λόγω της εξόδου [?] από την καραντίνα.
Κορωνοιού ένεκεν.
'Έτσι εισέρχεται ο πλανήτης σε τούνελ στασιμοπληθωρισμού δηλ, ύφεσης και πληθωρισμού.
Τίθεται εν τέλει το ερώτημα : μπορεί να δοθεί λύση στην κρίση, στα πλαίσια του καπιταλιστικού συστήματος και της δομικής κρίσης που διέρχεται?
Προσπαθήσαμε στα όρια του παρόντος άρθρου να απαντήσουμε : ΟΧΙ.
Αυτό μπορεί να γίνει μόνο από την εργατική τάξη και τους συμμάχους της [κατεστραμμένα μικροαστικά στρώματα και ότι έχει απομείνει από την αγροτιά στην Ελλάδα], όπου η πάλη τους πρέπει να στοχεύει στην δική τους ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ που θα προχωρήσει σε ένα σοσιαλιστικό μετασχηματισμό με την κοινωνικοποίηση τραπεζικού και εφοπλιστικού κεφαλαίου.
Δημήτρης Γεωργίου - Καρδιολόγος