Ανακοινωθέν των Κομμουνιστών μπροστά στις τρέχουσες διαμαρτυρίες
Αυτή τη φορά η πρόταση της κυβέρνησης δεν συγκέντρωσε ούτε τις μισές ψήφους στις κάλπες. Στο τέλος των εκλογικών ημερών, η κουβανική κυβέρνηση αντιλήφθηκε τόσο χαμηλή συμμετοχή που αποφάσισε αφελώς να παρατείνει τις ώρες ψηφοφορίας με τη δικαιολογία των ισχυρών βροχοπτώσεων. Στις περισσότερες επαρχίες που επιλέχθηκαν να παραταθεί η εκλογική διαδικασία δεν έβρεχε όλη μέρα. Για διαφορετικούς λόγους, περισσότεροι από 4 εκατομμύρια Κουβανοί άνδρες και γυναίκες έχουν πάψει να είναι άνευ όρων υποστηρικτές της κυβέρνησης. Σε αυτό πρέπει να προστεθεί ότι πολλοί αντίπαλοι ή άτομα που επικρίνουν την κυβέρνηση ψήφισαν ΝΑΙ επειδή θέλουν την καθιέρωση των δικαιωμάτων της LGBTQ+ κοινότητας και όχι καν επειδή υποστηρίζουν την κουβανική κυβέρνηση.
Οι λαϊκές διαμαρτυρίες έκαναν μόνο εμφανή τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων: η κυβέρνηση έχει μικρή υποστήριξη. Ενώ τα στοιχεία του δημοψηφίσματος ανακοινώθηκαν στις 26 Σεπτεμβρίου, ο κυκλώνας Ίαν διέλυε τη δυτική επαρχία Pinar del Río. Την επόμενη μέρα, το απαρχαιωμένο εθνικό ενεργειακό σύστημα κατέρρευσε, αφήνοντας όλη την Κούβα εντελώς στο σκοτάδι.
Περισσότερες από 30 ώρες χωρίς ρεύμα ήταν το έναυσμα για διαμαρτυρίες που είχαν την ιδιαιτερότητα να κόβουν δρόμους και επικεντρώθηκαν κυρίως στην Αβάνα. Οι διακοπές ρεύματος που προκλήθηκαν από τις βλάβες στα θερμοηλεκτρικά εργοστάσια είχαν φτάσει στο αποκορύφωμά τους. Εάν τα θερμοηλεκτρικά εργοστάσια καταρρεύσουν, δεν φταίει μόνο ο αποκλεισμός των Γιάνκι, αλλά και η αμέλεια της κουβανικής κυβέρνησης, η οποία διέθεσε το μεγαλύτερο μέρος του προϋπολογισμού στον τουρισμό.
Αν αρχικά τον Ιούλιο και τον Αύγουστο υπήρξαν μεμονωμένες διαδηλώσεις σε μικρές κουβανικές πόλεις όπως το Los Palacios, μετά την καταστολή στον δήμο Nuevitas οι διαδηλώσεις φαινόταν να έχουν σταματήσει. Ωστόσο, αυτό που συνεχίστηκε ήταν τα μακρά μπλακ άουτ στις επαρχίες του εσωτερικού της Κούβας. Η αλαζονεία της κουβανικής κυβέρνησης σήμαινε ότι δεν είχε καν την πολιτική ευκαιρία να περιορίσει τις διακοπές ρεύματος την εβδομάδα πριν από το δημοψήφισμα.
Μετά το μακρύ μπλακ άουτ που σημειώθηκε στις 27 και 28 Σεπτεμβρίου, οι διαδηλώσεις ξεκίνησαν στις 29. Αυτές, αν και αρχικά δεν είχαν τον μαζικό χαρακτήρα της 11ης Ιουλίου, συγκεντρώνονται συνεχώς στην κουβανική πρωτεύουσα και με την ιδιαιτερότητα της περικοπής. των διαδρομών.
Την ίδια 29η Σεπτεμβρίου, ένα γεγονός παρόμοιο με αυτό του San Antonio de los Baños έλαβε χώρα ξανά στις 11 Ιουλίου 2021: όταν ο Κουβανός πρόεδρος προσπάθησε να μιλήσει με τον πληθυσμό του Batabanó, μέρος των κατοίκων τον υποδέχτηκε με αποδοκιμασίες. Στις 11 Ιουλίου, ο Díaz-Canel είχε προσπαθήσει να ελέγξει τις διαδηλώσεις με την παρουσία του. Τώρα, στην πόλη Batabanó, είχε προσπαθήσει να δώσει άγονες εξηγήσεις. Ο πρόεδρος αποφάσισε να αποσυρθεί πριν υποστεί την αμηχανία να τον υποδεχτούν με πλαστικά μπουκάλια που του πέταξαν, όπως συνέβη στις 11 Ιουλίου στο San Antonio de los Baños.
Το εντυπωσιακό είναι ότι οι διαδηλώσεις έχουν αποκτήσει δυναμική στην Αβάνα, μια επαρχία που δεν είχε τόσο άσχημη μεταχείριση όσο η υπόλοιπη χώρα όπου γίνονταν καθημερινές διακοπές ρεύματος. Η συσσωρευμένη δυσαρέσκεια προκάλεσε 30 ώρες χωρίς ρεύμα να είναι η σπίθα για τις διαδηλώσεις.
Από τις 29 Σεπτεμβρίου, οι πηγές διαμαρτυρίας αυξάνονται και οι δράσεις έχουν αυξηθεί σε έκταση. Τα οδοφράγματα πραγματοποιούνται κυρίως από γυναίκες που τολμούν να δείξουν το πρόσωπό τους κάνοντας ανθρώπινους κλοιούς.
Όταν στις 29 Σεπτεμβρίου, στις διασταυρώσεις των οδών Calzada de Bejucal και Martí, Arroyo Naranjo, ένα αστυνομικό φορτηγό προσπάθησε να σπάσει το οδόφραγμα, δεκάδες άνθρωποι ενώθηκαν με αυτούς που επέμεναν και διατήρησαν το οδόφραγμα.
Το βράδυ της 30ης Σεπτεμβρίου οι διαδηλώσεις έφτασαν στην κεντρική λεωφόρο 31, στον δήμο Playa. Το βράδυ της 1ης Οκτωβρίου, ομάδες διαδηλωτών διέκοψαν την κυκλοφορία στην επίσης κεντρική λεωφόρο Linea, El Vedado. Σε κανένα από αυτά τα μέρη δεν έγιναν διαδηλώσεις στις 11 Ιουλίου.
Οι διαμαρτυρίες σταματούν και επιστρέφουν. Εκατοντάδες διαδηλωτές διαδηλώνουν σε δήμο της Αβάνας και όταν φαίνεται να τελειώνει μια άλλη διαδήλωση ξεκινά σε άλλο σημείο της πρωτεύουσας. Οι ηγέτες, χωρίς λαϊκή υποστήριξη, όταν προσπαθούν να μιλήσουν με τους διαδηλωτές χαιρετίζονται με κραυγές. Οι εξηγήσεις που δίνουν οι γραφειοκράτες είναι οι ίδιες που ακούνε εδώ και μήνες όσοι πλήττονται από τα μπλακ άουτ, σε μια οικονομική κρίση που έχει περάσει ήδη από ένα χρόνο και μόνο χειροτερεύει. Όσοι επλήγησαν από τον κυκλώνα Ίαν δεν επέτρεψαν στους εκπροσώπους του Κομμουνιστικού Κόμματος να μιλήσουν.
Η αποσύνδεση της κυβέρνησης με τις ανάγκες της εργατικής τάξης είναι τόσο μεγάλη που ενώ ξέσπασαν νέες διαδηλώσεις στο El Vedado, ο επίσημος λογαριασμός της προεδρίας στο Twitter ανακοίνωσε ότι η κυβέρνηση θα χρηματοδοτήσει «το 50% των τιμών των δομικών υλικών». ] δεξαμενές και στρώματα που πωλούνται στον πληθυσμό που επλήγη από τον τυφώνα [Ίαν].» Η οικονομική κρίση, η ανάγκη, ο πληθωρισμός, η έλλειψη τροφίμων σημαίνει ότι τα περισσότερα από τα θύματα δεν θα μπορούν να πληρώσουν ούτε το 50% των υλικών.
Κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να συμβεί. Ίσως οι διαδηλώσεις να τελειώσουν από μόνες τους, αλλά το ίδιο το γεγονός ότι δεν καταπιέστηκαν -πέρα από τη συνεχή επίδειξη δύναμης και τα παρατεταμένα μπλακ άουτ στο διαδίκτυο τις νύχτες της 29ης και 30ης Σεπτεμβρίου- τις έχει κάνει να εξαπλώνονται και να διατηρούνται όλο και περισσότερο Περισσότερα στην Αβάνα. Αν η κυβέρνηση προσπαθήσει να τους καταστείλει, θα έχει ρίξει ένα σπίρτο σε πελάγη πετρελαίου.
Η εργατική τάξη δείχνει όλο και περισσότερο ότι είναι αυτή που αποφασίζει πότε θα ξεκινήσει τις διαδηλώσεις. Αν και στην Κούβα η εργατική τάξη βρίσκεται χωρίς επαναστατικές οργανώσεις για να ηγηθεί των διαδηλώσεων, το ίδιο το ταξικό της πνεύμα τους κάνει να βγουν στους δρόμους. Τίποτα από αυτά δεν πρέπει να εκπλήσσει τους γραφειοκράτες, αλλά τα πρόσωπά τους στις ωμές εξηγήσεις στον Τύπο ή στους διαδηλωτές μιλούν ότι δεν ξέρουν πώς να χειριστούν την κατάσταση και πόσο έκπληκτοι είναι που ο κόσμος δεν τους λατρεύει ως καλτ ήρωες.
Ήδη το βράδυ της 1ης Οκτωβρίου οι διαδηλωτές είχαν φτάσει στο σημείο να εμποδίσουν τη διέλευση τρένου. Την ίδια μέρα, μέρος των σημαντικών λεωφόρων Calzada del Cerro και Boyeros είχε αποκλειστεί, ενώ την ίδια ώρα είχαν κλείσει σημαντικοί δρόμοι πρόσβασης στην κουβανική πρωτεύουσα. Το βράδυ της 30ης Σεπτεμβρίου, διαδηλωτές είχαν αποκλείσει την κυκλοφορία στη λεωφόρο Λινέας. Από τη νύχτα της 1ης Οκτωβρίου έως το πρωί της 2ας Οκτωβρίου, σημειώθηκαν διαμαρτυρίες σε πολλές απομακρυσμένες περιοχές της πρωτεύουσας, συμπεριλαμβανομένων καμένων ελαστικών. Από τις 29 υπήρξαν κλειστοί δρόμοι σε διάφορα μέρη της Αβάνας.
Με εξαίρεση την 11η Ιουλίου, η κουβανική κυβέρνηση δεν είχε αντιμετωπίσει ποτέ τόσο έντονα οδοφράγματα. πολύ λιγότερο συνεχώς: τρεις ημέρες αυξανόμενων διαδηλώσεων έχουν ήδη περάσει. Οι διαδηλώσεις έφτασαν στην πρωτεύουσα και μεγαλώνουν εκεί.
Την ώρα που γράφεται αυτή η δήλωση, εκατοντάδες νεαροί στρατιώτες προσάγονται για να καταστείλουν τους διαδηλωτές.
Εάν η κουβανική κυβέρνηση συνεχίσει να δίνει ανεπαρκείς εξηγήσεις. εάν βασικά προβλήματα παραμένουν άλυτα. εάν καταστείλουν τις διαμαρτυρίες? Εάν δεν κάνουν καμία πειστική αλλαγή, η κουβανική γραφειοκρατία μπορεί να πέσει. Ήδη σήμερα φαίνεται αδύνατο να ελεγχθούν τα συνεχόμενα οδοφράγματα που δυναμώνουν και κλείνουν όλο και περισσότερους πολύ σημαντικούς δρόμους στην Αβάνα. Φαίνεται ήδη αδύνατο να σταματήσουμε και να ξέρουμε σε ποια γειτονιά θα ξεσπάσει σήμερα μια νέα διαμαρτυρία.
Χωρίς επαναστατική οργάνωση δεν υπάρχει επανάσταση και θα μπορούσε να συμβεί τότε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο η κουβανική γραφειοκρατία να καταλήξει να ελέγχει τις διαδηλώσεις ή να πέσει η κυβέρνηση και να επιστρέψει μόνο στον παλιό καπιταλισμό όπου θα επιβληθεί μια νεοφιλελεύθερη και αντικομμουνιστική δικτατορία.
Τα οδοφράγματα πρέπει να συνεχιστούν, οι διαδηλώσεις πρέπει να συνεχιστούν. αλλά κατά τη διάρκεια και μετά από αυτά, οι πρωταγωνιστές της, δηλαδή τα ταπεινά τμήματα της κουβανικής εργατικής τάξης, θα πρέπει να οργανωθούν για να έχουν μια σταθερή πρόταση που θα είναι το αντίστοιχο όχι μόνο της κυβέρνησης, αλλά και της δεξιάς που προσπαθεί να αξιοποιήσει την δυσαρέσκεια.
Μόνο η εργατική τάξη μπορεί να σώσει την εργατική τάξη. Μόνο στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού είναι ο δρόμος προς την ελευθερία και μόνο στον κομμουνισμό θα εξαφανιστούν κάθε είδους καταστολή: κανένα κράτος και επομένως καμία κοινωνική τάξη. Εάν σε αυτές τις στιγμές κρίσης η κουβανική εργατική τάξη το ξεχάσει αυτό, η καπιταλιστική πρόταση θα επικρατήσει. είτε στα χέρια της γραφειοκρατίας είτε στα χέρια της δεξιάς αντιπολίτευσης.
Κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να συμβεί στην Κούβα αυτή την εβδομάδα.
Ζήτω η κουβανική εργατική τάξη!
Κάτω ο καπιταλισμός όλων των ειδών!
Στον κομμουνισμό!
Κάπου στην επαναστατική Κούβα
Νωρίς το πρωί της Κυριακής 2 Οκτωβρίου 2022
κομμουνιστές
Εργάτη, εργάτη, βοηθήστε στη διάδοση αυτής της δήλωσης!
Πηγή : comunistascuba.org